از بحار انوار اهل بيت اطهار حاصل آيد . طايفه يازدهم : اخبارى است كه دلالت دارد بر وجوب پوشاندن صورت از پسر بچه ، هرگاه محتلم شود ؛ و همچنين اخبارى كه دلالت مىكند بر وجوب ستر به مقنعه و خمار بر زن ، از او ، بعد از بلوغ ؛ و لزوم ستر و پوشاندن موى سر خود را از نامحرمان . مانند روايتى است كه در كافى از حضرت باقر صلوات الله عليه نقل شده كه فرمود : صلاحيت ندارد براى جاريه هرگاه حائض شود ، مگر آن‌كه چادر بر سر افكند ؛ مگر در صورتى كه مردى نيايد . « 1 » معلوم است كه حيض كه معصوم فرمودند ، كنايه از بلوغ است ، و مناط همان نه سال تمامى است كه حدّ بلوغ دختران را بيان فرموده و تعيين نموده‌اند ؛ و لو هنوز هم حايض نشده باشد . و مثل روايت ديگرى كه راوى مىگويد : سؤال نمودم از حضرت موسى بن جعفر عليهما السلام از حكم دختر بچه كه هنوز صلاحيت براى نكاح ندارد ؛ در چه زمانى سزاوار است بپوشاند سر خود را از نامحرمان و در چه زمان واجب است او را كه چارقد بر سر خود نمايد براى نمازش ؟ فرمود : لازم نيست او را چارقد براى نمازش ، مگر زمانى كه نماز بر او حرام شود ؛ يعنى حائض شود ؛ يعنى بالغه گردد . « 2 » و مثل روايتى كه از حضرت رضا عليه السلام وارد شده كه فرمود مأخوذ به عقوبت نشود پسر بچهء هفت ساله ؛ يعنى واجب نيست براى او نماز و نمىپوشاند زن موى سر خود را از پسر بچه تا آن‌كه محتلم شود . و در روايت ديگر است : نمىپوشاند زن سر خود را از پسر بچه تا بالغ شود . « 3 » و پر واضح است پوشاندن سر ، كنايه از تستّر و احتجاب است ؛ زيرا موى سر خود احد الجمالين شمرده شده ؛ با اين‌كه در جهت جمال و توجه داشتن رجال ، صورت به مراتب بالاتر است ؛ پس اين دسته از اخبار با كمال صراحت ، حكم وجوب حجاب زنان را از مردان و لو بالنسبه به صورت مىرساند . طايفهء دوازدهم : اخبارى است كه دلالت دارد بر حرمت نظر غلام مملوك به مولات و بىبى خود ، و عدم جواز عكس ، مگر بر موى سر بىبى آن هم نه عمدا . در كافى از حضرت صادق عليه السلام است ، فرمود : حلال نيست براى زنى نظر نمودن بنده و غلام او به عضوى از اعضاى جسد و بدنش مگر به موى سر بىبى ، آن هم نه به‌طور تعمّد ؛ « 4 »

--> ( 1 ) . كافى ، ج 5 ، ص 532 ( 2 ) . كافى ، ج 5 ، ص 533 ( 3 ) . من لا يحضره الفقيه ، ج 3 ، ص 436 ( 4 ) . كافى ، ج 5 ، ص 531